Кыйла мас болуп калдым. Байкасам, дагы бирди каалап жаткандаймын. Кой, эсим барында этегимди жабайын, дедим да. Тиги келинди айттым:
– Аялымды ойготчу, кетели эми.
– Шумкарымдын бир ооз сөзү — закон, — деп, жымыңдай калып, шыпылдап чыгып кетти.
***
Ошентип, ал келинди көрбөдүм да, сүйлөшпөдүм. Февралдын 23ү күнү жумушта жүрсөм, бейтааныш номерден бир аял киши чалып:
– Саламатсыздарбы!?
– Ийи, саламатчылык.
– Тиги, сиздин номерди тааныштардан алганбыз. Бүгүн, коллективдеги эркектерге мероприятие уюштуруп жатканбыз. Ошого келип аккордеон тартып берсеңиз жакшы болмок. Убактыңыз болсо…
– Макул. Кайсы жерде, саат канчада?
– Саат алтылар чамасына, адрести жазып коем, — деп калды.
Ооба, негизги жумушумдан сырткары, шеринелерге барып аккордеон тартып коймоюм бар. Айлыкты карап отурганда эмнеге жетмек.
Алтыдан өтүп, айткан кафеге барып калдым. Мага чалган аял жылуу тосуп алды да, кабинага алып жөнөдү. Салам айтып кире бердим. Киргенде эле билинди, шаңдуу атмосферада отурушкандары. Көпчүлүк мени көрө сала дуулдап кетишти.
– Келиңиз, олтуруңуз! Кыздар, салаттардан жылдыргыла. Тээ тиги пияланы бер, чай куяйын, — жанагы аял тейлеп жатты. Курткамды чечип, женилденип жайланыштым да, кыдырата карап баштадым. Менден эки адам арыда жанагы келин! Мени көз албай карап турган экен, көзүбүз чагылыша түшкөндө эле жылмая карап бир кашын акырын керип койду. Жүрөгүм элеп-желеп болуп кетти, бирок сыр бербедим. Көкүлүн бир жагына түшүрүп, чачын жасалгалап алыптыр. Оозуна кыпкызыл помада сүртүп койгон экен, чырайлуу жүзүнө жарашып калыптыр. Көз албай тиктеп отурду. Башкалар бака-шака түшүп, ал эч ким менен деле сүйлөшпөй отурат, колундагы бокалдан вино ичип коюп. 4 эркек, 7 аял. Лицейдин мугалимдери экен, баары. Шам шум этимиш болдум да, аккордеонумду алып өз ишимди баштадым. Коллектив баары эле:
– Биздин ырчыбыз Бегай. Өзү эле көп ырчыга тете! — деп калышты. Баса, бул келиндин аты Бегай эмес беле. Эч эле эстей албай жүргөн болчум. Кыскасы, экөөлөп ырдап, майрамды шаңга бөлөдүк. Менин убактым бүткөндө, баары менен коштошуп, жөнөп калдым. Артымдан, жанагы тосуп чыккан аял чыкты да, эсептешип кирип кетти. Машинеге аккордеонумду салып жатсам, артымдан Бегай чыгып калыптыр. Тыкылдай басып жаныма келди да:
– Шумкарым, көгүчкөнүңүздү көпчүлүккө калтырып кетейин деп ойлодуңузбу?, — деди, виного моймолжуй түшкөн сулуу көздөрү менен кумарлуу тиктеп. Өзүнө кынап койгондой жарашкан кыска шуба, анын ичинде, денесине чыпыйып жабышкан, тизесине жетпей турган кара көк көйнөк, бутуна шиш такалуу сапог. Ичкериде шубасын чечип отурганда, сымбаты келишип, жамбашы дампайып дароо көзгө илине түшүп аткан. Аккордеон тартканча байкатпай көз жүгүртүп коюп аткам.
– Көгүчкөндү көпчүлүктүн көзүнчө көңтөрүп кетсем кандай болот деп, унчукпагам, — машиненин эшигин ачып, джентельмендерче отургуздум да. Өзүм рулга отуруп:
– Ийи, көгүчкөн кайсыл жакка барат экен?
– Ак шумкар табылгасын кайда алып барса өз эрки, — көзүн кылгыра сүзүп, буттарын учкаштыра берди. Жоон сандары бултаң эткенде, каным дүргүй түштү.
– И де! Көгүчкөн кеч калдым деп уясына шашпас бекен?
– Ак шумкар деле тууруна кеч калып барганды каалабастыр?…
– Ийи, көгүчкөн ак шумкардын чеңгелдеп басканын көксөп калган го…
– Көгүчкөн ак шумкардын ченгелине зар болуп, туш болуунун оңтоюн таппай жүрсө…
Айтор, ушул сыяктуу кайым айтышканча, шаардын сырт тарабындагы ээнирээк жерге айдадым. Достор мн чогулганда дайым бир жерге келип, ичимдик ичип отурчубуз. Ошол жакка айдадым. Тынч жер. Кыштын күнү эч ким барбайт ал жакка.
Машинени токтотоорум менен чапталыша соруша кеттик. Кыңшылап, рулда отурган жеримен эле үстүмө чыкканга аракет кыла баштады.
– Коё тур, артка өтөлү. Бул жер ыңгайсыз, — деп артка өтүп, отураарыбыз менен курума жабышты. Шаша-буша курумду чечип, шымымды чала-була ылдыйлата салып, сороюп турган кокемди акырын оозуна салып, соро баштады. Кадимки, чупа чупс соргондой эле чопулдатып, тээ тамагынын түбүнө жеткире матырып, кайра окшуй калып, онтолоп, кыңшылап, көкүрөктөрүмү сылагылап ырахаттанып жатты. Мен да көйнөгүн арт жагына өйдө түрүп алып, капрондун ичинен жан жерине колуму сунуп, укалап жаттым. Даярданган го атайын. Ал жагы сыпсыйда, майланышат тим эле. Укалаганым сайын, терең матыра оозго алып, буттарын эки жакка ачып ээрип баратты. Башын көтөрө бердим да, үстүмө чык дегендей ишара кылдым. Арыдан бери капронун трусасы менен кошо чече салды да, кокемди соройтуп чалкалап отурган менин үстүмө минди. Көйнөгүн өйдө түрүп, кокемди кармады да, былчылдап турган жан жерине ыйкагылап туруп акырын учун киргизди. Эч тоскоол болбодум. Акырын акырындан кыймылдап тереңдете матырылып, кыңшылап, колун мойнума ороп алып, тилимди жулуп жиберчүдөй сорушуп, тездеп иштей баштады. Мен жамбаштарынан мыжыга кармап жардам кылып жаттым.
– Аа-ай! Бир жериме жетип атасыз, көгүчкөндүн кычышкан гана жерин таап сайып атасыз, — деп, бошошуп баратты. Шапалак менен жамбашына чаап-чаап коём. Шашылыш иштеп жатты, акыштап, кыңшылап иштей берди. Бир кезде, титирек басып, бүрүшө калып, солкулдап, калчылдап, буулугуп, мени мыжыга кучактап токтоп калды. Жетти окшойт. Бошошуп, мени минип кучактаган тейде, кыймылдабай отуруп калды. Жүрөгү жарыла согуп жатканы угулуп турду.
– Көгүчкөн өз ишин бүтсө болдубу?, — акырын сурадым.
– Жок, шумкарым, өзүмү басып алайын, — помадасы жайылып кеткен эриндери менен соруп койду. Бир аздан соң:
– Кандай туруп берейин? — сурап калды. Жамбаштарынан көтөрүп артты менен турушун ишара кылдым. Артын карап, кокеме отурду да, ыйкагылап баштады. Кокем анын жан жерине терен матырылып, башкача ырахат тартуулап жатты. Аныкы былчылдап майланышып, менин анын аппак көчүгүн мыжыга кармап, чапылдата бердирип жатам.
– Ай, ай, ай!… — деп аңкыштаган көгүчкөнүмдүн арт жагынан аябай сулуу кыймылдап жатканын көрүп, ырахаттана иштеп жаттым. Ичке белинен ныгыра кармап, кокеми терең-терең житирип жатып, ичине аттырып салдым.
– Ммммм!… — деген көгүчкөнүм, көчүгүн мага такап алып титиреп кетти. Аппак жамбашына аябастан чаап чаап салдым. Титиреги токтобостон, мага чалкалап алып, мамактарынан мыжып жаткан менин башымды сылагылап, өзгөчө кумарга батты, туйлап….
Тамеки чегип көпкө сүйлөшүп отурдук. Экинчи турмушу экен. Биринчисинен 5 жыл балалуу болбой, ажырашкан экен. Үйүндөгү эки кыз азыркы күйөөсүнүкү тура. Ата-энеси туугандарына эле берип коюшуптур, никесиз журбо деп. Москвада иштеп, үйдү бүтүрдүк дейт. Келип, диплому менен жумуш таппай (баягы эле, юрист), лицейге болбогон эле ставка менен жумушка орношуп алыптыр. Айтымында, күйөөсү көп ичет, ичип алып кызганган киши болуп муну сабап коёт экен. Секс бир айда бир, болбосо жок. Каалап болбой калганда, душка кирип, сууга тосуп бир аз жыргап алам дейт.
– Ал жөнүндө көп ойлоно берсең, любой эркекти эле чаап алгың келет. Бирок, бет чыдабайт. Сиздер конокко келген күнү, кимдер келсе да, эркегин тарттырам деп калдым эле. Ичип алганда, айрыкча каалап калам. Кылтагыма илешкен биринчи жолкум ганасыз. А так, сизден башка эч ким болгон эмес, жаман ойлоп жүрбөңүз, шумкарым, — деп, көкүрөгүмө башын коюп, ыймандай сырын төктү.
Уландысы бар…
Окуя жазуу бөлүмү. ❤️Ушул кнопканы бас !
