5-болум
Тамагымды ичип скучно болуп отургам. Эшиктин коңгуроосу кагылды.
Ким болду экен? — деп таң кала глазокту карадым. Баягы кошунам. Буга не болду экен? — деп эшикти ачтым.
— Кечиресиз сизден бир нерсе сурасам болобу? — Күнөөлүдөй жер карады кошуна.
— Эригип жатканда ырас болбодубу, кир үйгө, — дедим. — Эмне сурайт элең?
— Калбү мен сенден бир аз туз сурап келгем, тамак жасайын десем туз жок,
— Тамак жасап не кыласың, кел отур тамак ич, даяр тамак бар, аңгемелешели экөөбүз
Ашканага кирип столго отурду, анча муздай элек тамакты алдына коюп, чай куйдум.
— Ким менен турасың бул үйдө жигит?
— Ага жеңем менен турам, бүгүн алар айылга кетишкен, үйгө продукт албай кетишиптир, же жанымда акча жок. Бир аз картошка калыптыр, куурайын десем туз жок.
— Тамакты ичип бүтүп 1 бутылка вино алып келчи, яблочный менин да настроением жок. Экөөбүз бүгүн ичели. Колуна 3 рубль карматтым. Ал ылдый түшүп кетти да, винону алып келди.
Стакандарга куюп ичтик, мас болбосок да, ичибиз кадимкидей кызуу.
Үй ачык бекитип келейин деп бекитип келе калды. экөөбүз залга келип керебетке отурдук. Жакшына эле уялгансып турган, байкоосуздан эле мени басып жыгылып, бир колу менен халатымды ачып, турсийимди ылдый чечти да, буту менен ылдый тартып салды. Ай уйга карабай, аспабын күчкө салып киргизип урдуруп кирди. Сыртыман сыр бербей түртүмүш болгонум менен жаш баланын мени жайлаганы жагып жатты. Жаны тынбай чабыттап жатат. Ай ооруп жатат деп мен ыйламыш болом, ой боюма койбой тоңкойтту да, артыман урдуруп кирди. Аны менен тим калбай, мени тургузуп диванга туураман жаткызды. Эки бутумду керип алып, өзү туруп алып урдурду. Не бир уругу түшсөчү. Акыры чарчап жерге жата кетти. Андай эмес мындай деп, мен да үстүнө отуруп алып, аспабын киргиздим да, даңкылдатып кирдим. Өлүп талып башын көтөрүп отура калды да мени кучактап алып, экөөбүз бирибизге-бирибиз теминдик. Бир далайда барып аспабы бошоп жатып калды.
Ичим ооруп эле жаткансыйт, этек кирим жаңы келип баштап, одеалды булгаптыр. Тиги кошуна баланын да аспабынын тегереги канжалаптыр. Светти күйгүзүп алып, ваннага кирди. Мен чүпүрөк даярдап, ал чыгаары менен жуунуп чыктым. Кан болгон одеалды алып салып төшөккө жаттык.
— Калбү, кыздыгыңды араң алдым, мени жаман кыйнадың, — деди мени чоочутуп. Сыр берген жокмун. — Калбү, эч кимге айта көрбө, кийин шартым болгондо үйлөнөм макулбу? — деди жалооруй.
— Келесоосуң да, — дедим күлүп, — мен азыр күйөөгө тийбеймин. Сен эми мага кире бербе, тайкем келсе шек алат, керек кезде өзүм чакырам, бар азыр кете бер, — дедим. Кошуна балам менден жылуу сөз укканына сүйүнүп чыгып кетти.
Эшикти бекиттим да тынч уйкуга кирдим. Чарчагандыктанбы, бат эле уктап калдым.
Эртең менен туруп окууга жөнөдүм. 3 пар болду. Окуудан жатаканага барбай түз келип жаттым.
Түштөрдө Тилекмат чалды, ага этек кирим келип жатат десем, болбой эле келем деди.
Жаттым чаалыгып.
Саат 4кө чукул Тилекмат келди.
Түз эле залга келип:
— Төшөккө жаталы, — деди.
Колунда вазелин алып алган.
— Муну не кыласың? — десем:
— Керек, ары карап тоңкойуп жатчы, — деди.
Бир кезде улам аспабын тешигиме акырын киргизип жаткан. Акырындап жибитип отуруп, аспабы толук кириптир. Акырындап теминип отуруп, бир кезде аспабын бошотту.
— Калбү, мунун жаман деле эч нерсеси жок, болгону күчкө салбай, массаж жасап акырын киргизсе эч нерсе болбойт, көрдүңбү. Мына эми секстин түрүн көрө баштадың. Экөөбүз ойношпуз, баарын жасай билүүбүз, бирибизден бирибиз рахат алуубуз керек, — деп акыл айтты.
Мага бирок бул секси жаккан жок. Ичимен Тилекматтан Бирок артка жол жок да, бир ыңгайы келээр. Азырынча унчукпай сеники чын дей турайын. Жооп бергеним жок, башымды гана саал ийкедим.
Маашырлана күлүп кийинди да, мен и менен коштошо чыгып кетти.
Ушунча ызаландым. «Шашпа сени, — дедим. — Сенден өчүмдү сөзсүз алам, шашпа».
Ойлонуп жаттым, Акырындап квартира табуум керек, квартирага чыгуу үчүн акча керек. Мынча расходду кайдан табам? Эч нерсеге жарыбаган стипендиям кай бирине жетет. Же кайра жатаканага барамбы? Тынч дүйнөмө бүлүк түшүп, баягы биринчи көргөн Тилекмат жок, ал да бир секстин түрүн каалаган эркек экенин байкап, андан эрте кутулуунун амалын издөөгө өттүм. Бүгүн тынч уктайын, эртеңки күн мындан да акылдуулукту берет, сабырдуу болсом. Ушуларды ойлоп алып, өзүмдү жооткотуп уйкуга кеттим.
Эртең менен сабакка бардым, кыздарым менен сүйлөшкүм келбей качкактап квартирама келдим. Чайымды ичтим да, көчөгө жасанып алып чыктым. Айлана суук түшүп келе жатканына байланыштуу эл көчөдө аз. Шаардын центрине келип иш караштырдым. Деле иш табылчу түрү жок. Настроением өчүп, кайра үйгө келдим. Азыр тиги Тилекмат келет. Калп да болсо үйдү жыйнап койоюн, Сыр бербей күлүп жайнап тосойун. Үйлөрдү иреттеп бүтүп, жаны эле ашканада тамактын камын көрүп жатсам, эшикти ачып Тилекмат келди. Настроениеси жакшы.
Бетимен өөп учурашып, колундагы пакетин мага сунду:
— Бул сага белек жаным.
Акырын алып шкафка койдум да:
— Мынча кубанычтуусуң, себебин билсем болобу? — дедим күлүмсүрөй.
— Эртең борбордон ревизор келет экен, биздин шефтер чарк айланып жүрөт. Мен гана сүйүнүп жатам. Ал ревизор кайнагамдын таанышы болуп кетет экен. Санаам тынып калды, — деди кытмыр жылмая. — Мага «Караколдун периштесинен даярдап койсун» дептир. Караколдо бир гана Калбү деген периште бар да. Башка периште кайдан табат элем.
Бул сөздү укканда, каным кайнап чыкты, өзүмдү араң кармап, сыр бербей жылмайдым:
— Анда мен бүгүн эс алып, сенин жумушуң үчүн даярданып турайын. Бирок менде оңчулуктуу кийим жок да, кийимсиз любой аял периште болбой калат.
— Ал жагынан санааркаба, мына бу акчаны ошол үчүн алып келдим. — Столдун үстүнө 300 рублду койду. — Жакшылап түшүн, бул ревизор биздин келечегибиз, сен жашап жаткан квартираң, тамак-аш, кийимдериңди ушул келип кеткенде чыгарып алабыз. 3 күн сабакка барба.
— Макул, — дедим кытмырлана, — Айтканың болсун, мени сен билесиң го.
— Калбү, мен сени эч кимге бергим келбейт, бирок бул ревизор болуп жатат, ушуну туура түшүн.
— Тилекмат, мен туура түшүндүм, эми санааң тынч бара берсең болот, мен звонокту күтүп, телефондон жылбай отурам.
Менин сөздөрүмдөн кийин санаасы тынып, Тилекмат кетти.
«Шүмшүк, шашпа, — дедим, — мен сага көргүлүктү көргөзөм» . Кагазга оролгон немесин карасам, шумдук — түнкү кийип жатчу ич кийим экен. Жука халаты менен. Сыягы мени ревизорго даярдап жатканы го.
Эрдимди кырча тиштеп, өксүп-өксүп ыйлап алдым.
Жанагы түрү суук эрим оң болгондо ушу жолду тандайт белем. Туруп барып бети-колду жуунуп, аналгинден ичип, жатып алдым. Тамакка көңүл чаппады, Ойлонуп жатып уктап кетипмин, ойгонсом таң атып кетиптир.
Туруп жуунуп, дагы аналгинден ичтим да, чай койдум, бүгүнкү күн кандай болоор экен. Кандай кылсам экен. Чай буркулдап кайнап кетти, оюм үзүлүп чайымды ичтим. Ал аңгыча эзели шыңгырабаган телефон шыңгырады.
— Ало, Калбү?
— Ии?
— Ревизор келип, текшерип жатат. Азыр магазинден ылайыктуу кийим таппайсың. Подьезден чыгып берирээк тур, мен барып алып кетем.
— Макул.
Окуя жазуу бөлүмү. ❤️Ушул кнопканы бас !
